Güven ve Dostluk: Zamanın Eskitemediği İki Değer

Hayatta birçok insanla karşılaşırız. Bazıları yalnızca bir selam kadar kısa kalır hayatımızda, bazıları ise yıllar geçse de yanımızda yürümeye devam eder. İşte o insanları diğerlerinden ayıran şey çoğu zaman güven ve dostluktur.

Güven, bir ilişkinin görünmeyen temelidir. Kolay kurulmaz; zaman ister, emek ister ve en önemlisi tutarlılık ister. Bir insana güvenmek, yalnızca onun söylediklerine inanmak değildir. Zor zamanda da aynı insan olarak kalacağını bilmektir.

Çünkü gerçek güven, güzel günlerde değil; şartlar değiştiğinde belli olur.

Dostluk da biraz böyledir. Her gün konuşmak, sürekli görüşmek ya da aynı fikirleri paylaşmak şart değildir. Bazen aylar geçer, hayat herkesi başka bir yöne sürükler. Fakat gerçek bir dostla yeniden yan yana geldiğinizde kaldığınız yerden devam edebilirsiniz.

Gerçek dost; başarınızı kıskanmadan kutlayan, hatanızı yüzünüze söyleyebilen, arkanızdan değil karşınızda konuşan insandır.

İyi günde yanınızda çok kişi olabilir. Masanız kalabalık, telefonunuz hiç susmuyor olabilir. Fakat hayat insana zamanla önemli bir gerçeği öğretir:

Kalabalık ile dostluk aynı şey değildir.

Zor günler, insanların hayatımızdaki gerçek yerini gösterir. Kimin yalnızca şartlar iyiyken yanımızda olduğunu, kimin ise hiçbir karşılık beklemeden elini omzumuza koyduğunu o zaman anlarız.

Bu yüzden dostluğun değerini sayılarla ölçmemek gerekir. Çok insan tanımak değil, birkaç sağlam insanın güvenini kazanmak çok daha değerlidir.

Güven bir kere kurulduğunda insanın hayatındaki en büyük zenginliklerden biridir. Fakat kırıldığında eski haline dönmesi kolay değildir. Bu nedenle verilen sözün arkasında durmak, emanete sahip çıkmak, insanların olmadığı yerde de onlar hakkında aynı şekilde konuşabilmek önemlidir.

Eskiler boşuna “Dost kara günde belli olur” dememiş.

Dün olduğu gibi bugün de, yarın da gerçek dostluğun ölçüsü değişmeyecek: sadakat, dürüstlük ve güven.

Hayat değişiyor. İnsanlar değişiyor. Şehirler, işler, şartlar hatta hayaller bile değişebiliyor.

Ama insanın arkasını döndüğünde güvenebileceği birkaç dostunun olduğunu bilmesi…

Belki de sahip olunabilecek en büyük servetlerden biri.

Çünkü para kaybedilir, yeniden kazanılır.
Zaman geçer, hayat devam eder.
Ama gerçek güven ve gerçek dostluk, kolay kolay satın alınamaz.

Son olarak 
Gerçek dostluk, aynı yolda yürümek değil; yol değişse bile birbirine duyulan güveni kaybetmemektir.
                                                                               U.Ş